Ahmet Kaplan


ÖLMEDİN SEN YUNUS'UM 

ÖLMEDİN SEN YUNUS'UM 


Varıp şeyhinden aldın dersini 
Sigaya çektin gün be gün nefsini 
Zikreyleyip durdun Hakk'ın ismini 
Gönüllerde yaşıyorsun sen ölmedin Yunus'um 

 

Varlıktan soyunup yokluğa talip oldun 
İkiliği bırakıp bir olanda yok oldun 
Her bir insana hoşgörüde  örnek oldun 
Gönüllerde yaşıyorsun sen ölmedin Yunus'um 

 

Sen varıp yattın 
 Taptuk'un kapısına 
Gönülü bıraktın kendi güzel akışına 
Hayran olan oldu o güzelim bakışına 
Gönüllerde yaşıyorsun sen ölmedin Yunus'um 

 

Göze girdin hep düzgün odun getirdin 
Kinle nefreti uzaklara götürdün 
Yüreğindeki günâhı yakıp bitirdin 
Gönüllerde yaşıyorsun sen ölmedin Yunus'um 

 

Kadılığı bırakıp girdin hak yoluna 
Bu kutlu yolda canlar cananını bula 
Sırra erenlerde cem-i azalar tanış ola 
Gönüllerde yaşıyorsun sen ölmedin Yunus'um 

 

Zaman oldu söz ola kese savaş'ı dedin 
Zaman geldi bölünürsek yok oluruz dedin 
Sen böylece bütün insanlığı irşad ettin 
Gönüllerde yaşıyorsun sen ölmedin Yunus'um 

 

Göklerden senin adına sofralar indi 
Cümle cihan sendeki Hak aşk'ını bildi 
Söyledin aşıklar ölmez ölenler hayvan idi 
Gönüllerde yaşıyorsun sen ölmedin Yunus'um